Wethouder Freek Selen en voorzitter Frans Kerstjens hebben afgelopen woensdag de aftrap verricht voor de realisatie van een multifunctioneel sportpark in Swolgen. Het park wordt straks de thuisbasis van de nieuwe fusieclub Sporting ST en tennisvereniging ‘t Löbke, maar ook van de Stichting Gemeenschapshuis Swolgen. Ook de buitenschoolse opvang en het maken van het plaatselijke dorpsblaadje de Haverkist gaat plaatsvinden in het nieuwe gebouw.
foto: gemeente Horst aan de Maas
Popularity: 1% [?]
Op de kennismakingsavond van de burgemeester en wethouders van Horst aan de Maas met de inwoners van Swolgen, gaf vice-voorzitter Eduard Maas van de dorpsraad aan dat Swolgen nog voldoende plannen en plannetjes voor de toekomst heeft.
Maas schetste het beeld van een kleine gemeenschap (1300 inwoners) met een hoge betrokkenheid en zelfwerkzaamheid. De dorpsraad heeft in het recente verleden veel zaken verwezenlijkt, vaak met hulp van de voormalige gemeente Meerlo-Wanssum. Maas hoopt dezelfde bereidheid te ontdekken bij de nieuwe gemeente. Op dit moment wordt er onder andere nog gewerkt aan de herinrichting van het centrum en het kunstwerk (het logo van De Haverkist in een glasplaat), dat hopelijk ergens in mei geplaatst kan worden.
Hot item in Swolgen is de woningbouw. Swolgen is blij met de realisatie van de vijftien woningen op Beurskensweide, maar daar moet het niet bij blijven. In het recente verleden zijn verschillende jongeren weg getrokken omdat er geen mogelijkheden waren zich in Swolgen te vestigen. Dit hoopt de dorpsraad in de toekomst te voorkomen.
Naast de wens voor woningbouw, hoopt de dorpsraad dat er voldoende voorzieningen in het dorp aanwezig blijven. Andere wensen zijn onder andere een aantrekkelijke kermis voor de jeugd, de aanleg van kerkverlichting, het uitzetten van wandelroutes en sfeervolle kerstverlichting op de doorgaande weg.
foto: Patricia Levens
Popularity: 9% [?]
Maandagavond bezochten burgemeester en wethouders in het kader van de kennismaking met de 16 dorpen Swolgen en Melderslo. Fotograaf Patricia Levens was in Swolgen en maakte de volgende reportage.
Popularity: 6% [?]
Zaterdagavond werd in Tienray een uitwisselingsconcert verzorgd door Muziekvereniging Tienray en Fanfare Vriendenkring uit Swolgen. In een vol Parochiehuis begon Muziekvereniging Tienray de avond met ‘Happy Days’ en vervolgde met verschillende medleys van o.a. Eric Clapton, The Beatles, Elton John en Toto. Het publiek genoot van de groep die een aantal jaren geleden is ontstaan, toen de fanfare van Tienray ophield te bestaan.
Na de pauze speelde fanfare Vriendenkring een aantal stukken en ook hier genoot het publiek van de muziek, waaronder een paar medleys van o.a. Deep Purple en Hollandse hits. De fanfare eindigde de avond met ’Gluck Auf’ en in de zaal werd lekker meegeklapt. Na twee uur muziek zaten de optredens er op en konden de muzikanten tevreden terugkijken op een geslaagde avond.
De reportage is van Patricia Levens.
Popularity: 18% [?]
Afgelopen zondag viel het doek voor het jongenskoor in Swolgen. Er werd een plaquette onthuld en er werd nog een laatste keer door het koor gezongen tijdens de mis. Daarmee is aan het bestaan van het jongenskoor sinds 1945 een einde gekomen.
Jos Derks maakte de reportage.
Popularity: 24% [?]
De dinsdagavond gehouden informatieavond over de bouw van een aantal woningen in Swolgen is, aldus wethouder Derikx ‘hoopvol’ verlopen.
De informatieavond was bedoel om mensen enthousiast te krijgen voor het nieuwe bouwplan in Swolgen. Het project is gelegen op de voormalige locatie van de tennisvereniging in Swolgen. Er waren ongeveer dertig geïnteresseerden aanwezig. Het aantal opties op een woning is toegenomen. Aannemer Fleuren kan starten met de werkzaamheden als er ongeveer zes tot acht woningen verkocht zijn.
Derikx: ‘Ik heb de stille hoop dat er gisteren enkele schapen over de dam zijn gekomen. Het is een prachtig project, de mensen hebben zich daar opnieuw van kunnen overtuigen. In eerste instantie richten we ons op starters op de woningmarkt, maar de woningen zijn voor iedereen prima geschikt. Ik ben hoopvol dat we binnenkort kunnen beginnen met de bouw.’
Popularity: 13% [?]
Afgelopen weekend vierde de Swolgense blaaskapel De Sigboldhemer het 25-jarig jubileum. Zaterdagavond was er een optreden van de Sigboldhemer zelf en de Tsjechische kapel Gloria, die speciaal voor de gelegenheid naar Nederland was gekomen.
Zondag was er een vier kapellenshow, waar men de hele middag van blaasmuziek en zang kon genieten. Naast de Sigboldhemer uit Swolgen zelf, stonden ook nog de Edelweiskapel uit Kaulille (B), Die Reifholzkapelle uit Boven-Leeuwen en de Holand’anka uit Nieuwstadt op het podium. Het musiceren ging door tot in de avonduren, voor menig liefhebber van o.a. Egeländermuziek een waar genot om te blijven luisteren.
De reportage is gemaakt door Patricia Levens.
Popularity: 17% [?]
Gisteren was de laatste dag van de kermis in Swolgen. Als afsluiting stond een familie matinee op het programma met de kinderact Pip en Saartje en orkest L&P.
Nadat de Swolgense kinderen zich eerst nog even uit hadden geleefd op de kermis zelf, kwamen ze bij Pip en Saartje om zich om te laten toveren tot heuse prinsessen, draken en ridders. Vooral de meiden wilden wel in een mooie jurk rondlopen met prinsessenmake-up op, de jongens lieten het bij een stoer geschminkt gezicht. De kinderen konden ook kiezen voor een ballonbeest, of zelf eens proberen een beestje te draaien. De ouders konden zich vermaken met de muziek van orkest L&P onder het genot van een drankje. Het was een mooie familie afsluiting van de kermis in Swolgen.
De reportage is gemaakt door Patricia Levens.
Popularity: 18% [?]
Hoewel het Jongenskoor van Swolgen al ruim tien jaar een sluimerend bestaan leidt, valt op 18 oktober het doek definitief. Dan luistert het koor voor de allerlaatste keer de Heilige mis op in de kerk van Swolgen.
Het was dirigent Harry Peeters die vlak na de Tweede Wereldoorlog besloot een jongenskoor in Swolgen op te richten. Op zijn hoogtepunt telde het koor gemiddeld 40 leden en je kunt wel stellen dat bijna elke jongen in Swolgen op enig moment lid was van het koor. Het ging er daarbij niet alleen om of je goed kon zingen, zegt voorzitter Gijs de Swart. ‘Ook degene die niet zo’n goede zanger was, kreeg een kans. Hij werd dan wel gevraagd om wat zachter te zingen,’ lacht hij.
Sociale functie
Lid zijn van het koor betekende niet alleen elke zondag paraat zijn in de kerk. Wat Hendrik Maas, bestuurslid, met name bij is gebleven zijn de kampen die elk jaar werden georganiseerd. ‘Daar werd elk jaar na uitgekeken. Net als de internationale zangcongressen waar we aan deelnamen. We zijn in Rome geweest, waar we op het St. Pieterplein met ongeveer 1000 jongens van over de hele wereld hebben gezongen, in Zwitserland, Oostenrijk. Het koor had ook beetje een sociale functie. Je leerde met elkaar rekening houden, kreeg wat culturele vorming.’ En dat het dorp het koor ondersteunde, bleek wel gedurende het aspergeseizoen. Hendrik: ‘Het was de bedoeling dat ik dan thuis meewerkte, maar als het koor de mis moest zingen, mocht ik gaan.’ Maar waar veel verenigingen uiteindelijk tegenaan lopen, gebeurde ook bij het koor. De leden werden ouder, vonden andere activiteiten interessanter en stopten bij het koor. Met de jaren daalde het ledenaantal steeds verder, totdat in 1997 werd besloten niet meer actief te repeteren en op te treden.
Eind vorig jaar overleed oprichter en dirigent Harry Peeters. Hij had al langer geijverd voor een blijvende herinnering aan het koor. En die komt er nu, samen met een boekwerk over het koor. De Swart: ‘Op 18 oktober wordt, na de mis, een plaquette onthuld met daarop de lijfspreuk van het koor: cantate Domino canticum novum, zingt een nieuw lied voor de Heer. De nicht van Harry Peeters heeft uit alle jaarverslagen van het koor een boek samengesteld, dat, na de mis wanneer we samen komen in de blokhut, te koop is.’
Popularity: 24% [?]
De 34 jarige Swolgense filmmaker Marijn Poels reist de wereld rond. Met behulp van zijn camera brengt hij ontwikkelingssamenwerking in beeld. Hij is net terug van anderhalve week Peru voor de zesde aflevering van de serie Limburg helpt, een reeks documentaires over Limburgse ontwikkelingsprojecten, te zien op omroep L1.
Poels: ‘Nu begint het productieproces. In een week of twee, drie breng ik ongeveer 13 uur aan filmmateriaal terug tot een documentaire van 26 minuten. L1 heeft me daarin de volledige vrijheid gegeven. Ik probeer mijn films voor zichzelf te laten spreken: ik ventileer mijn mening niet, maar ik wil de mensen laten zien dat er een andere wereld is. Ik hoop dat de film de mensen wat doet. Zij mogen zelf conclusies trekken, zelf beoordelen wat goed of fout is. De camera is mijn middel om mijn verhaal te vertellen en mensen te inspireren.’
Poels heeft niet de illusie de wereld te kunnen veranderen: ‘Nee, er zijn zoveel problemen, die kan ik echt niet oplossen. Maar als er mensen op een specifieke plek geholpen worden door ontwikkelingswerk, dan wil ik dat laten zien. Ik ben onlangs in Congo geweest. Een verschrikkelijk arm en verscheurd land, waar je met een speer door je hart doorheen rijdt. Maar als je dan een missionaris treft die vrouwen leert lezen en schrijven waardoor die vrouwen een beetje onafhankelijker worden, dan zijn dat geweldige prestaties. Of dat er een oude naaimachine, die wij naar de Kringloop zouden brengen, komt, waardoor ze zelf hun kleren kunnen maken, dat is toch fantastisch?’
Poels vertelt gepassioneerd over zijn werk: ‘Mijn beroep is filmmaker. Maar ik ben veel meer missionaris dan filmmaker. Mijn missie is het om mensen respect en waardering voor andere culturen bij te brengen. Ik ben daar zelf volledig ondergeschikt aan. Feitelijk ben ik niemand: het gaat niet om mij maar om de inhoud van de film. Als er ergens een première van mijn films is, moet ik vooraan zitten. Zonde, ik zou veel liever ergens zitten waar ik kan zien wat mijn film bij de mensen losmaakt.’
Waar de passie vandaan komt laat zich niet moeilijk raden. Poels: ‘Ja, de invloed van mijn vader René, die altijd veel ontwikkelingswerk heeft gedaan, is natuurlijk onmiskenbaar. Maar toch is dat besef pas later gekomen. Als pap vroeger van huis was, vond ik het alleen maar interessant dat hij zijn baard had laten staan na zo’n verre reis. En als hij zei dat ik mijn bord leeg moest eten, want de kinderen in Afrika zouden er blij mee zijn, dacht ik: ‘Ja pap………’
Pas toen ik op mijn 25ste ben gaan reizen, ging de wereld letterlijk en figuurlijk voor mij open. Ik zag in Albanië voor het eerst grote armoede, en ben me toen in de problematiek gaan verdiepen. Toen pas realiseerde ik me echt wat mijn vader deed. Van het een kwam het ander. Vrienden wezen mij erop dat het bijzonder was wat ik deed. Ik hield eens een lezing, ondersteund met beeldmateriaal, in de soos in Meerlo en zo ging het balletje rollen.’
Ruim twee jaar geleden zei Poels zijn baan bij de TBS-kliniek op. Daarna volgde een tijd van heel hard werken, maar ook een tijd waarin zijn visie gestalte kreeg: ‘Nederland is een fantastisch land. Maar de tijd en het respect voor elkaar laten te wensen over. We stoppen oudere mensen in verzorgingshuizen en hebben vanwege de bureaucratie nauwelijks tijd om ze goed te verzorgen. In veel andere landen gaan ze met meer respect met de oudere medemens om. Mensen met minder materiële zaken zijn vaak zo mooi, zo puur, zo gastvrij en zo vrolijk. Het is een droom om ooit een film te maken waarin de tegenstellingen op een mooie manier in beeld komen: in Zimbabwe loopt het hele dorp uit als een kind een voetbal krijgt, hier belandt die op de kast.’
Marijn Poels is enkele weken in Nederland, voordat hij voor de laatste documentaire voor L1mburg helpt naar India gaat. Voor andere projecten van Poels zie www.marijnpoels.com.
Popularity: 17% [?]
">
